

به خاطر دچار شدن به روزمرگی این وبو به مدت یه سال(یه کم اونور، یه کم اینور) تعطیل می کنم. یعنی آپ نخواهم کرد. بعد از اون حتما خواهم بود. چون می دونم بعد از اون موقع از روزمرگی در اومدم. به همین خاطر منو از یاد نبرید. یه سال دیگه می بینمتون.

یاد ایام گذشته
پیانو کنسرتو شماره 2، موومان 1،
از راخمانينف،
در زمينه ی افکارش،
مرد لباسهای خود را کند،
و پاره کرد،
و خود را به دره انداخت،
دره مه آلود و زیبا،
و چه سعادتی،
مرد جزئی از آن.
توضیحات خواستین به خودم بگین.